Hoe is het met jullie die dit vroeger wel eens lazen? [07 Mar 2007|10:50am] Vertel :) 2 comments|post comment

[05 May 2006|12:08pm] Het leven gaat zo en zo snel als het leuk is. Er moet wel iets nakomen. 4 comments|post comment

[31 Dec 2005|01:30pm] Lj interesseert mij niet meer zoveel. Maar het gaat goed. Met jullie? 3 comments|post comment

[13 Oct 2005|04:06am] Van mijn laatste tien mails, zijn er negen werk-gerelateerd. Wat betekent dit? 2 comments|post comment

Black tie [12 Oct 2005|04:32pm] Wat trek ik aan? Black - tie gala. roep maar, ik ben voor alles in. Wat is leuk? 4 comments|post comment

dit is populair tegenwoordig, bullshit. dus bij deze: in 3 minuten geschreven. [19 Sep 2005|11:09pm] De wind is in paniek in de bomen gevlogen, baant zichzelf een weg door de takken en bladeren en hoopt uiteindelijk te worden gestuit door de stam die alles tegenhoudt. Ik loop onder de bomen, de wind boven mijn hoofd. Mijn haar deint mee op het kille ritme van deze wind en terwijl ik mij laat vallen uit zelfbescherming, huilt de wind zo hard dat ik niet meer twijfel aan zijn verdriet. Het is nacht, met een regen die de dappersten van de straat veegt. Ik kom juist uit een gebouw zonder muren en deuren. Het is een wonder dat ik het pand wist te verlaten, maar mijn wilskracht is de enige aanwijsbare reden voor dit wonder. Ik heb tot God gebeden, een dankwoord aan hem gericht en terwijl ik dit deed, kwam de wind opzetten die door de bomen joeg en zijn verdriet zo luid liet klinken dat mijn botten van was lijken te zijn en ik door mijn knieën zak. Niet om te buigen voor de wind, of voor God, maar voor het verdriet dat tastbaar is, bijna grijpbaar en waarschijnlijk binnenkort ook van mij. De wind is in paniek in de bomen gevlogen, baant zichzelf een weg door de takken en bladeren en hoopt uiteindelijk te worden gestuit door de stam die alles tegenhoudt. Ik loop onder de bomen, de wind boven mijn hoofd. Mijn haar deint mee op het kille ritme van deze wind en terwijl ik mij laat vallen uit zelfbescherming, huilt de wind zo hard dat ik niet meer twijfel aan zijn verdriet. Het is nacht, met een regen die de dappersten van de straat veegt. Ik kom juist uit een gebouw zonder muren en deuren. Het is een wonder dat ik het pand wist te verlaten, maar mijn wilskracht is de enige aanwijsbare reden voor dit wonder. Ik heb tot God gebeden, een dankwoord aan hem gericht en terwijl ik dit deed, kwam de wind opzetten die door de bomen joeg en zijn verdriet zo luid liet klinken dat mijn botten van was lijken te zijn en ik door mijn knieën zak. Niet om te buigen voor de wind, of voor God, maar voor het verdriet dat tastbaar is, bijna grijpbaar en waarschijnlijk binnenkort ook van mij. 5 comments|post comment

haha, check het halverwege ergens. onbekend persoon schreef dit voor een of andere wedstrijd [27 Aug 2005|07:44pm] http://forum.scholieren.com/showthread.php?threadid=1239595 5 comments|post comment

o, mijn god. Kijk eens. Schaam je voor je medemens. [14 Aug 2005|06:21pm] www.solomio.nl post comment

Friends Only [09 Jul 2005|03:27pm] Iedereen doet het - dus loop ik natuurlijk mee. Kort iets over mezelf? Utrecht, studie, en werk als 'schrijver' al noem ik mezelf alleen zo op feestjes. Hmm, maar ik ben natuurlijk verder heel leuk. Voeg me maar toe, ik hou wel van loos lj-contact. Stel jezelf even voor, plaats een foto, een liedje en een mini-verhaaltje over wie je bent. Of doe orgineel en plaats een verhaaltje over wie je nooit zou willen zijn. tot snel :) 29 comments|post comment

navigation [ viewing | most recent entries ]